Οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα στην έρημη πόλη

Ιστορία ΙΙ

Μ' αρέσει η Μεγάλη Εβδομάδα και η ατμόσφαιρα που φέρει μαζί της. Περισσότερο η Πέμπτη και η Παρασκευή. Την Μ. Παρασκευή, μας έλεγαν όταν ήμασταν παιδιά, πάντα βρέχει, γιατί θρηνεί ο Θεός τον υιό του. Ποτέ δεν το πίστεψα. Και η σημερινή μυρωδιά της άνοιξης που πλημμύρισε το διαμέρισμα από το πρωί, μόλις άνοιξα τις μπαλκονόπορτες, μου επιβεβαίωσε το προφανές: Ο μόνος Θεός που μπορεί να θρηνήσει και να χαρεί για τα παιδιά του, είναι η ίδια η μητέρα μας, η Γη.